Voormalig Rijksbouwmeester Floris Alkemade brengt in zijn Amersfoortse Bergrede een ode aan de bekoring: “Ik herken in de Bergrede twee kernbegrippen: begeerte en gerechtigheid. Begeerte lijkt in onze tijd het exclusieve domein van tech-bedrijven en flitsbezorgers te zijn, die feilloos en geraffineerd onze verlangens weten te voorspellen en te sturen.” Alkemade vraagt zich af: wat nu als we onze verbeeldingskracht inzetten om begeerte aan gerechtigheid te koppelen? “Dan wordt begeerte een positieve kracht. De wereld zit te springen om grote veranderingen, op het gebied van klimaat, sociale gerechtigheid. Met technologie alleen gaan we het niet redden. Onze begeerte is een krachtige motor voor zinvolle verandering als we die via onze verbeeldingskracht op het juiste spoor weten te zetten. Wat willen we eigenlijk echt?” Zijn devies: leid ons in bekoring!

Afgelopen zomer was hij een van de gasten bij VPRO zomergasten, recentelijk verscheen zijn boek ‘De toekomst van Nederland’- de kunst van richting te veranderen.

 

In de Stad Amersfoort staat een mooi interview met Jan van Baardwijk over de kapel van de Bergkerk.

Lees hier het artikel uit Stad Amersfoort

De bergrede van Dirk de Wachter
Woensdagavond 11 maart, 20.00 uur

Elk jaar vraagt de Amersfoortse Bergkerk aan een spraakmakende denker/opiniemaker om een hedendaagse Bergrede te schrijven. Dit jaar zal de Vlaamse psychiater Dirk de Wachter zijn bergrede uitspreken. Dirk de Wachter is psychiater-psychotherapeut en noemt zichzelf een verdrietdokter. Eén die oproept om juist niet het grote geluk na te jagen, maar de mindere kanten van het leven te omarmen. In meerdere bestsellers o.a. ‘Borderline times’ of ‘De kunst van het ongelukkig zijn’ legt hij onze leukigheidsmaatschappij vol ikkigheid op de sofa. We zijn verheugd om Dirk de Wachter als Bergredenaar te mogen ontvangen in de Bergkerk.
Kaarten zijn uitverkocht. De bergrede van Dirk de Wachter wordt  op 11 maart uitgezonden via de website van de Bergkerk  (kerkdienstgemist).

‘Het spoor van het zout’

We kijken terug op een indrukwekkende bergrede van Amade M’charek, antropoloog, hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam en expert in forensisch onderzoek. Zij liet zich uit de bergrede inspireren door de metafoor van het zout ‘Gij zijt het zout der aarde’. Forensisch onderzoek is de kunst om aandachtig de weinige materiële sporen waar te nemen en te onderzoeken. Sporen die ons uitnodigen om ons te engageren, om iets te denken, om iets te doen. Zij nam ons in haar bergrede mee naar de randen van Europa. Ze volgde het spoor van het zout. ‘Gij zijt het zout der aarde’, vrijwel nergens wordt deze Bijbelse metafoor zo spannend en urgent als in een klein vissersstadje in het zuiden van Tunesië, met grote zoutvlaktes aan de andere kant van de heuvel. Maar dichter bij die helling, aan de voet ervan, zie je wat vreemde langwerpige zandhopen met steeds een steen aan één uiteinde. Daar, aan de voet van de helling, ligt een provisorische begraafplaats. Een begraafplaats voor onbekende verdronken migranten. De helling onthult soms zijn oorsprong. Als het weer eens flink heeft gewaaid of geregend, wordt zichtbaar dat de helling een vuilnishoop is. Een plaats waar de zee zout, afval maar ook lichamen, menselijke resten bij elkaar brengt. Gij zijt het zout der aarde. Het betekent dat je met aandacht kijkt en onderzoekt, dat je niet wegkijkt …en vooral dat je proeft …. proeft naar de smaak van het humane in een gure en smakeloze wereld. Het spoor van het zout.
De tekst van de bergrede is uitgegeven in een boekje dat voor €5,- verkrijgbaar is in de Bergkerk.