De vele veranderingen en ontwikkelingen in onze samenleving doen ons beseffen hoezeer wij boffen dat we in een vrij land leven. De gruwelijke oorlogsmisdaden en beelden van slachtoffers van oorlogsgeweld branden op ons netvlies. Het raakt ons diep en tast ook ons gevoel van veiligheid aan.
Daarnaast horen en lezen we over de financiële gevolgen van de oorlog. Deze gevolgen brengen extra zorgen met zich mee voor mensen die al getroffen worden door stijgende inflatie en hogere energiekosten. Om over de woningnood maar te zwijgen… Nee, het jaar 2022 is ondanks de positieve ontwikkelingen rond corona nog verre van onbezorgd te noemen.

Juist nu doet de werkgroep ‘Vakantiegeld Delen‘ (voor de 19e keer!) een oproep om solidair te blijven met mensen die weinig te besteden hebben.
Als we in de maand mei vakantiegeld krijgen, kunnen we er dan ook dit jaar samen voor zorgen dat mensen met een smalle beurs net zo goed als wijzelf vakantie kunnen vieren?
Juist in deze zorgelijke tijden weten we hoe belangrijk ontspanning in de zomervakantie kan zijn. Even geen beperkende coronaregels, even weg van de stress voor de volgende energierekening, of van de zorgen over de al weer krappe schoenen van je kinderen. Want met een gift uit de actie ‘Vakantiegeld Delen’ krijgen mensen een extraatje voor het gezin of voor zichzelf.

Daarom vragen we u om uw bijdrage te storten voor de actie ‘Vakantiegeld Delen’.
Geef mensen straks zomerplezier!

Onder de titel Gastvrijheid publiceerde journalist en schrijver Chris Keulemans (Tunis, 1960) in november 2021 een boek over een van de belangrijkste dingen in het leven: gastvrijheid.
Voor Keulemans, die zelf in zijn leven dertig keer verhuisde, is gastvrijheid even belangrijk als lucht en water. Hij gelooft dat er over de hele wereld evenveel gastvrijheid wordt gegeven als ontvangen.
Op deze avond maakt hij ons graag deelgenoot van zijn gedachten over een thema dat hoogst actueel is!
Maandagavond 30 mei, met Meet&Greet na afloop.
Aanvang 20 uur. Toegang: uw gift.
In samenwerking met de diaconie van de Bergkerk.
Aanmelding via email:  Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

In januari hebt u het verhaal over mijn ontmoeting met Asim kunnen lezen. Ik vertel u het vervolg. Met onze financiële ondersteuning heeft Asim de Engelse taaltoets kunnen doen, en is hij met een heel mooi resultaat geslaagd!
En hij is al weer bezig met de volgende stap: de toelatingstoets voor de Technisch Universiteit Delft. Ook hiervoor is er weer een (klein) geldbedrag nodig, waar wij als diaconie nog een ‘potje’ voor konden vinden.
Intussen is hij bezig met de asielprocedure, hij wacht op een uitnodiging van de IND voor een laatste interview waarna er een besluit genomen zal worden over zijn asiel aanvraag.
Asim heeft regelmatig contact met zijn familie in Turkije, hij mist zijn ouders en zus, maar vindt gelukkig ook zijn draai hier in Nederland.
Hij heeft korte tijd in het opvangcentrum in Enschede gewoond, en ondernemend als hij is, heeft hij inmiddels in Delft contacten gelegd en een tijdelijk onderdak gevonden. Heel fijn voor hem. Zolang hij nog geen verblijfsvergunning heeft, kan hij ook geen studiefinanciering aanvragen. En zolang hij ondersteuning nodig heeft, houden we sowieso contact, maar hoogstwaarschijnlijk daarna ook wel. Mooi toch, om verhalen te mogen delen, een verhaal wat bij Asim begint met een vlucht, en wat hem mede dankzij zijn doortastendheid in zo’n korte tijd al zo ver gebracht heeft!

Mogelijk heeft u in het Kerstbericht van onze diaconale opbouwwerker Jennie Harmelink gelezen over de groep vluchtelingen die tijdelijk op het terrein van Zon en Schild was gehuisvest.
Inmiddels is deze groep al weer vertrokken, naar andere opvanglocaties in het land.

De diaconie van de PGA heeft in de periode dat deze groep van 38 mannen hier verbleven voor hen een wekelijks persoonlijk zakgeld verzorgd, zoals in het Kerstbericht te lezen was. Een paar dagen voor zij moesten vertrekken kreeg ik via Jennie de vraag of wij als diaconie van de Bergkerk bereid waren om een van deze vluchtelingen (financiële) ondersteuning toe te zeggen voor zijn studie. Ik maakte kennis met Asim, de jongste van de groep mannen, en was al snel overtuigd dat onze steun bij hem goed terecht zou komen.

In het kort vertelde hij zijn verhaal. Een twintiger, eerstejaars student techniek in Turkije, besluit zijn land te ontvluchten vanwege de voortdurende bedreiging van het hele gezin (vader zit gevangen vanwege politieke overtuiging). Moeder, oudere zus en jonger broertje blijven achter. Hij zal hier in Nederland politiek asiel aanvragen. Intussen wil hij ook door met zijn studie, is daar zeer voortvarend in. Daar vraagt hij, zolang hij dit niet op andere wijze kan regelen, ondersteuning bij.

We hadden maar kort de tijd om dingen uit te wisselen, maar het mooiste van deze ontmoeting vond ik dat Asim in eerste instantie bedankte voor mijn aanwezigheid, het luisterend oor, en vervolgens natuurlijk ook voor het geld dat hij deze maand nodig heeft voor zijn studie. Ik bedankte hem voor zijn openheid, zijn verhaal. Beiden hebben wij gegeven én ontvangen.

Asim verblijft nu in Enschede, via de mail houden we voorlopig contact. En wellicht leest u later nog eens over Asim.